~*La Lune*~

ไว้ค่อยมาอัพ

 

ปัจจุบันนี้ ยอดเงินคงเหลือคือ -150 บาท ค่ะ ไม่ผิดหรอกค่ะ ติดลบ

 

จาก 90 บาท เมื่อวานนี้ จ่ายค่าเก็บขยะรายปี 240 บาท (ไปงัดเงินเก็บเก่ากึ้กมาใช้) เลยทำให้ยอดเงินเป็นติดลบ เศร้า...... TT^TT 

 

---

 

เมื่อช่วงสัปดาห์ก่อนที่ผ่านมา การสอบผ่านไปได้ด้วยดี

 

แต่..........มีเหตุการณ์ร้ายๆบางอย่างเกิดขึ้น.....

 

นั่นก็คือ ในช่วงเวลาเช้าของวันใหม่ สาวน้อยหน้าตาน่ารักจิ้มลิ้ม ผู้มีนามว่า ลูน่าเบอร์รี่ ขยับตัวเล็กน้อย ก่อนจะลืมตารับแสงสว่างสำหรับวันใหม่

 

ก่อนจะนึกขึ้นมาได้ว่าตนเองยังมีเรื่องที่จะต้องพูดคุยกับผู้เป็นมารดา จึงพยายามปีนป่ายลงจากที่บรรทมอันหรูหราและสูงส่ง ลงมายังชั้นล่างของปราสาท(?) แต่ในระหว่างการดำเนินบนขั้นบันไดสูงชัน และมืดสลัว ไร้ซึ่งแสงสว่างจากหลอดไฟคอยนำทาง

 

สาวน้อยพลั้งพลาดในระหว่างการก้าวเดิน เหยียบผิดขึ้นบันได ด้วยความไม่ระวังส่งผลให้เธอตกลงจากบันได ร่างบอบบางของเธอล้มลงกับพื้นด้วยน้ำหนักตัวทั้งหมดที่มี....

 

 

.........กรุณาไว้อาลัยให้เธอสามนาที.........

 

 

กร๊ากกกกกกกกกกกกกกกก ม่ายช่ายค่า ยังไม่ตาย เธอยังคงมีชีวิตรอดมาเสนอหน้าแต่งฟิคให้ทุกท่านได้ค่ะ

 

ก็แค่หัวกระแทกพื้นนิดหน่อย ขาข้างขวาที่กระแทกพื้นช้ำมีลักษณะเท่าฝ่ามือ นอกนั้นก็มีรอยแผลฟกช้ำเล็กๆน้อยๆ ไม่มากไม่มาย แต่ทำเอามึนหัวไปสามวันได้เลย

 

สงสัยเพราะเหตุการณ์คราวนั้น ทำให้หัวไม่แล่น ต่อฟิคไม่ออกแน่ๆเลยค่ะ

 

---

 

ตอนนี้กำลังรอคอย รักในรอยทราย ของ Fay อยู่ค่ะ สั่งไปแล้ว แต่จะมาส่งราวๆสัปดาห์หน้า อยากอ่านจะแย่แล้ว >_<

 

แล้วก็รอวันจันทร์ จะได้ไปเอา Vow จากคินเนะจัง แล้วก็รอคอยให้หัวแล่น จะได้แต่งฟิคตัวเองได้ซักที

จำไม่ได้ว่าอัพบล็อคครั้งล่าสุดเมื่อไหร่ เพราะมันดูเหมือนจะยาวนานมาก ตั้งแต่ปีที่แล้วจนบัดนี้ ดองบล็อคเหมือนดองฟิคเลยค่ะ

 

พูดถึงเรื่องฟิค ก็ต้องนึกถึงเรื่องความน้อยใจของคนแต่งฟิค เนอะๆๆ ทำไมคะ ทำไม? คนอ่านมีประมาณ 200 แต่เม้นท์ 54 ถ้ามันไม่สนุก ก็บอกกันก็ได้ค่ะ รับได้อยู่แล้ว แต่ถ้าไม่เม้นท์ มันพลอยทำให้กำลังใจหายไปด้วยนะคะ ตอนนี้ก็ดองฟิคได้เกือบเดือนแล้ว ไม่ใช่เพราะไม่อยากแต่ง แต่แต่งไม่ออกค่ะ กำลังใจมีผลจริงๆละมั้งนี่ (ได้ข่าวว่าหัวตันต่อไม่ออกมากกว่า)

 

---

 

นักเรียนหญิงหยุด 5 วัน เพราะผู้ชายไปเข้าค่ายรด. รู้สึกเหมือนเกินครึ่งไปรบ อีกค่อนห้องสบาย ก็ได้แต่เอาใจช่วยให้ปลอดภัย ไม่ต้องเจออะไรหนักๆ และที่สำคัญอย่าลืมที่อ.บอก ถ้าเจอผี ให้ท่องพุทโธๆ นะ

 

---

 

เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม วันสุดท้ายของการสอบมิดเทอมม.6 บัดดี้ให้ Ferrero Rocher มาสามก้อน ดีใจมากๆ บัดดี้ดีอะไรอย่างนี้ กลุ่มเพื่อนบางกลุ่มเห็นแล้วยังอิจฉา (ไม่ต้องบอกก็คงรู้นะ ว่ากลุ่มไหนขี้อิจฉาที่สุดในห้อง)

 

พอดีกับที่เพื่อนเรียกไปคุย ก็เลยเอา Ferrero ใส่ไว้ในเป้ ตรงกระเป๋าช่องหน้ากับกระเป๋าตังและเงินอีก 300 บาท แว๊บไปหาเพื่อน 10 นาที กลับมา..............o_O กระเป๋าโดนรื้อ!

 

ตายๆๆๆๆ เงิน 300 บาท รีบเปิดดู เช็คๆๆๆ เฮ้อ....ตังกะกระเป๋าอยู่ดี แต่........

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Ferrero Rocher 3 ก้อน หายไป!!!!!!!!!

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ไอ้บ้าหน้าไหนกล้ามาขโมยของสำคัญไปได้ TToTT ขอแช่งให้อัลมอนด์ในช็อคโกแลตติดคอเลย เอ้า!...

 

---

 

เมื่อวานไปซื้อของ เจอที่ลอกสิวเสี้ยน ก็เลยสนใจ ยืนอ่านๆๆดู มันมีแบบแผ่นฟิล์มสีดำ จะได้ดูว่า สิวเสี้ยนมีเยอะมั้ย ติดมาบ้างมั้ย โอเคอันนี้เข้าใจ

 

แบบปกติ ของชาย ของหญิง โอเค บางทีจมูกชายอาจต้องใช้กาวมากกว่าในการลอก ไม่เป็นไรๆ

 

แบบกลิ่นอโรมาเทราพี อืม....ผ่อนคลายละมั้ง

 

แบบกลิ่นซากุระ โอ้โห แนวญี่ปุ่นมาเชียว

 

แบบกลิ่นชาเชียว.........เอ่อ........... มันตามมาหลอกหลอนถึงแผ่นลอกสิวเสี้ยนเลยเรอะ!!!

 

แค่ผ้าอนามัยกลิ่นชาเขียวก็ไม่กล้าใช้แล้วนะ แชมพูกลิ่นชาเขียว ยาสีฟันกลิ่นชาเขียว ครีมพอกหน้าชาเขียว อะไรก็ไม่รู้ -"- หลอกหลอนจริงๆเลย

 

---

 

พรุ่งนี้ไปเรียน แล้วก็ไปสยาม ไปงานมีทของบอร์ดฝู >_< จะได้ไปเจอคนที่อ่านลำนำเหมือนกัน คงจะดีไม่น้อย

 

พูดถึงลำนำแล้วก็ยังอึ้งไม่หาย หน้า 169 = = ทำไมหรงเถียนถึงทำคนอ่านช็อคแบบนี้ละคะ เฟิ่งหมิงก็เหมือนกันนับวันจะยิ่ง SM ขึ้นเรื่อยๆ มีอย่างที่ไหน นายเอกทั้งชก ต่อย สอก ทุบ กัดพระเอก และที่สำคัญ.............จับพระเอกกด............ ทำไปได้ -"-

 

ถ้าไม่ใช่เพราะโดนพิษอยู่ละก็ คนอ่านคงหัวใจวายกว่านี้ แถมพอกดเสร็จ ยังสลบไป ปล่อยให้พระเอกอุ้มไปอาบน้ำอีก เฮ้อ....

 

แล้วยังมาเรียกหรงเถียนว่าเสี่ยวเถียนเถียนอีกแน่ะ แต่เอาเหอะ น่ารักแบบนี้ ยกให้คนนึงละกัน

 

---

 

วันนี้ก็จะลองต่อฟิคดูอีกที ถ้าต่อไม่ออกคงจะวาง Make you love me แล้วหล่ะค่ะ ขนาดช็อทฟิคที่จะพิมพ์ ยังต่อไม่ได้เลย

 

เอาล่ะๆ พยายามเข้า!

 

อ่านแล้วเม้นท์ด้วยนะ 555+(จิตวิญญาณคนต้องการเม้นท์เข้าสิง)

 

รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ

บ๊ะบาย

ใครเคยใช้บริการดูดวงฟรีของ hotmail คงจะพอรู้จักนะคะ แต่ถ้าใครไม่ทราบ จะอธิบายให้ฟังค่ะ

 

เขาจะส่งเมล์ดูดวงมาให้ทุกๆสองวันค่ะ ซึ่งจะค่อนข้างตรง เราจึงใช้บริการนั้น แต่เดี๊ยวนี้มีเมล์ทายดวงส่งมาว่า เราจะมีแฟน มีคนมาจีบ ฯลฯ แต่....ไหงยังไร้คู่ตุนาหงันอยู่แบบนี้เล่า? หน้าหนาวจะขอแฟนสักคนก็ยังไม่มี แต่ที่น่าเจ็บใจคือ มันทายมาแบบนี้เกือบสองเดือนแล้วหน่ะสิ!

 

ตอนนี้ปลงเป็นที่เรียบร้อยค่ะ ถ้าไม่มีคู่ ก็ขอเป็นจินหรือคาเมะจังมาให้กกกอดสักคนแล้วกันนะ

 

---

 

วันนี้ต่อฟิค Make you love me in 30 days part 6 ค่ะ

 

ไม่ค่อ่ยมีกะจิตกะใจจะต่อเท่าไหร่ เพราะมัวแต่ใจลอยไปคิดถึงพล็อคช็อทฟิคเรื่องใหม่บีบใจกว่าเก่า มีคนบอกว่า Christmas gift เป็นฟิคบีบคั้นจิตใจ ถ้าอย่างนั้นเรื่องที่เรากำลังจะพิมพ์ คงจะถึงกับบีบคั้นจิตใจอย่างรุนแรง เพราะขนาดเราคิดเองยังเศร้าและอยากจะร้องไห้เลยค่ะ (ตอนแต่ง Christmas gift นี่ยังเฉยๆ)

 

สุดท้ายก็เลยต่อ Make you love me in 30 days ไม่ออก ไปนั่งดู องคุลีมาลแทน 555+

 

กำลังคิดว่าจะไปแต่งฟิคดอง บัง แทนดีมั้ย เพราะเริ่มบ้าแจจุงขึ้นมากระทันหัน แต่คิดว่าคงรอให้จินเมะ สองเรื่องนี้จบซะก่อน คนอ่านไม่ต้องห่วงนะคะ

 

แล้วเราก็อาจจะรวมเล่ม make you (เล่มเดียว) สำหรับเก็บไว้ดูเล่น เป็นที่ระลึก(เพราะคนอื่นๆคงไม่อยากได้กัน)

 

 

ใน MS super live โหลดมาดูเรียบร้อยค่ะ ช่วงคัตตุนร้อง

 

เรารู้สึกว่าตอนที่พี่คิคุกเข่า คาเมะจังก็พยายามผลักหัวพี่คิออกไป แต่นอกนั้นก็ขอโนคอมเม้นท์ละกันเนอะ

 

แต่ยังรอคัตตุนเดบิวท์อยู่นะ ^^ (แม้ว่า News,Kanjani 8, Ya-ya-Yah และ ABC จะเดบิวท์ไปก่อนแล้วก็ตาม -"-)

 

---

 

เมื่อวานไปซื้อฟิคมาสองเล่มค่ะ In the game of love และ Vampire in my room ยังอ่านไม่จบสักเรื่องเลย

 

พรุ่งนี้จะสอบฟิสิกส์ เคมี และอังกฤษเสริม

 

ในคาบเคมีไม่เคยฟังที่อ.สอน ในคาบฟิสิกส์จด แต่ไม่ค่อยได้ทวน แต่ถ้าตกอังกฤษเสริมเนี่ย คงช้ำใจน่าดู เสียชื่อเด็กนอก(คอก)หมด เพราะงั้นต้องพยายามอย่างเต็มที่เลยหล่ะ

 

---

 

แอบมาระบายความน้อยใจเรื่องเม้นท์ของคนอ่านฟิคนิดนึงดีกว่า

 

ทำไมอ่านแล้วไม่ยอมเม้นท์กันหล่ะคะ? คนแต่งน้อยใจนะ กว่าจะแต่งออกมาได้แต่ละตอนไม่ใช่ง่ายๆเลย แล้วยังต้องมานั่งเดาว่าคนอ่านจะชอบมั้ย ไม่ชอบหรอถึงไม่เม้นท์ ฯลฯ

 

บางคนเม้นท์ก็ทำนองว่า "มาเม้นท์ค่ะ" <<< นั่นไม่เรียกว่าเม้นท์หรอกค่ะ หรือเม้นท์สั้นๆเพื่อจะบอกว่า อ่านแล้วนะ แค่นั้น

 

comment = ติชม วิพากวิจารณ์

 

ชอบ ไม่ชอบ บอกกันได้ค่ะ แต่อย่าทำร้ายจิตใจคนแต่งนักเลย

 

จะบอกว่า "แต่งไวๆนะ" "จะรอตอนต่อไป" หรือว่า "ห้ามอู้นะ" ยังมีกำลังใจแต่งต่อมากกว่าเลยค่ะ

 

ขอให้ได้อ่านข้อความของคนอื่นแล้วกลับมายิ้มแฉ่งหน้าบานบ้างเถอะนะคะ ไม่ต้องยาวเป็นหน้ากระดาษให้เท่ากับที่เราพิมพ์ฟิคก็ได้ บอกตามตรงว่าไม่คาดหวังอะไรมากมายจากเม้นท์ แต่อย่างน้อยๆให้เราได้รับรู้ว่ามีคนชื่นชอบ หรืออยากให้ปรับปรุงก็พอค่ะ

 

เราพิมพ์ฟิคครั้งละประมาณ 12 หน้า words แต่แค่เม้นท์สองสามประโยค ทำให้กันไม่ได้เลยหรอคะ?

 

หลายครั้งที่เราง่วงจนจะหลับ แต่ก็ฝืนพิมพ์ เพราะคิดว่าถ้าดองต่อไปคนคงจะลืมฟิคเราแน่ๆ หรือแต่งทั้งๆที่รู้สึกแย่ เพราะกลัวจะดองนานเกินไป

 

แค่มีคนมาเม้นท์ว่า "รักษาสุขภาพด้วยนะคะ" แค่นี้ก็ทำให้เรากระชุ่มกระชวย และรีบพิมพ์ฟิคตอนต่อไปแล้วหล่ะค่ะ แม้ว่าจะจำไม่ได้ว่าใครเม้นท์ แต่ก็ถือเป็นน้ำใจเล็กๆน้อยๆที่เราได้รับ

 

ขอบคุณสำหรับคนที่คอยติดตามและเม้นท์ฟิคของเราเสมอมานะคะ ขอบคุณมากค่ะ

 

---

 

ไปอ่านหนังสือ + นอนก่อนดีกว่า จะได้พักเอาแรงไปสอบ + ต่อฟิค

 

รักษาสุขภาพกันด้วยนะคะ

 

ฝันดีค่ะ

 

 

วันนี้วันจันทร์ที่ 27 ธันวาคม 2548

 

โดนทิ้งให้อยู่บ้านเพียงลำพังค่ะ... ทำไมน่ะเหรอ? ก็เพราะว่าหยุดอ่านหนังสือสอบน่ะสิ เมื่อวานนี้สอบเป็นวันแรก วิชาที่สอบก็มี เลขเสริม ชีวะ และสังคม

 

วันคริสต์มาสอีฟ ต้องไปส่งของและการ์ดวันคริสต์มาสให้ host family และผองเพื่อนที่ USA สิริรวมราคาค่าส่งได้ 669 บาท (ซึ่งยังไม่นับรวมค่าการ์ดและค่าของขวัญอีก) ทำให้ต้องปาดเหงื่อไปอีกเกือบกะละมัง

 

ด้วยความที่อยากจะเอาช็อทฟิคที่ดองไว้นานลงบอร์ดให้ทันวันคริสต์มาส ก็เลยนั่งปั่นๆๆๆจนเสร็จเอาตอน ตีหนึ่ง และเอาลงบอร์ดทันที มีคนบอกว่า ช็อทฟิคเรื่องนี้ บีบเค้นจิตใจ? รันทด? ฯลฯ มันเป็นอย่างนั้นหรอคะ? เท่าๆที่เราอ่านดู ก็รู้สึกว่า ยังต้องแก้อีกเยอะเลย แต่ตอนนี้เริ่มคิดว่าอยากจะแต่งแนวนี้อีกสักเรื่องสองเรื่องแล้วล่ะสิ (แล้วก็เก็บ make you ไว้ก่อน 555+ จะโดนคนอ่านฆาตกรรมมั้ยเนี่ย ดองฟิคนานเกินไป)

 

เมื่อวานนี้จะไปสอบ ดันไม่มีชื่อในห้องสอบ และความผิดพลาดเหล่านี้ก็ไม่ใช่ความผิดของใคร นอกจากอ.ที่ห้องทะเบียน แต่.....แน่นอนว่า ทุกคนย่อมรู้ดี อ.ถูกเสมอ และความผิดที่เกิดขึ้นเป็นของนักเรียน ฉะนั้นก็เลยโดนอ.ด่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ และก็เป็นเรื่องเดิมๆที่เขาด่า แถมยังมาโบ้ยความผิดให้คนอื่นอีกแน่ะ

นี่ถ้าไม่ติดว่าต้องให้อ.จัดการงานให้อีกละก็ คงได้ยื่นเถียงให้ซะใจไปแล้ว

 

และเพราะความสะเพร่าเหนือความสะเพร่าทำให้เราเหลือเวลาสอบวิชาเลขเพียง 20 นาที จาก 50 นาที (สอบข้อเขียน) มีเรื่องเวกเตอร์และกราฟ ดีที่ทำเรื่องกราฟได้ แต่เรื่องเวกเตอร์ดันไปจำสูตรสับกัน ระหว่าง cos กับ sin เพราะมัวแต่พะวงเรื่องไม่มีชื่อในห้องสอบนี่หล่ะ ถ้าสอบวันพรุ่งนี้ยังไม่มีชื่ออีกละก็ คงจะต้องทำอะไรสักอย่างแล้ว

 

เมื่อวานนี้ได้คุยกับอ.ที่ปรึกษา ก่อนหน้านี้ก็คุยกับอ.ภาษาไทย ปรากฏว่า ทั้งคู่ไปแจ้งเรื่องที่ไม่มีชื่อเราในห้องเรียน ก็โดนทางโน้นด่ากลับมา หาว่าเราไม่ตามเรื่อง อ.ไม่ยอมตามเรื่อง (แต่เราตามเรื่องไปเก้ารอบแล้ว และคำตอบที่ได้ก็คือ เรียบร้อยแล้วๆๆ ไปๆ) แล้วนี่เป็นความผิดใคร????

 

เมื่อวานนี้ไปบอกเพื่อนว่าจะทำบล็อกให้หวานๆ เพราะฉะนั้น!!!..............

 

น้ำตาล..........น้ำตาล..........น้ำตาล..........น้ำตาล..........น้ำตาล..........น้ำตาล..........น้ำตาล..........น้ำตาล..........น้ำตาล..........น้ำตาล..........น้ำตาล..........น้ำตาล..........

นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....นมข้นหวาน....

น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....น้ำตาลปิ๊บ.....

 

หวานพอมั้ยจ๊ะ หุหุหุ

 

เอาล่ะๆๆ พอเถอะ -"- เข้าเรื่องดีกว่า อยากรู้ว่าคนอ่านคิดยังไงกับช็อทฟิคเรื่อง Christmas gift ค่ะ ชอบไม่ชอบยังไงเม้นท์บอกในกระทู้ฟิค ในบล็อค หรือบอกเป็นการส่วนตัวใน msn หรือจะโทรฯมาบอก หรือจะบอกตัวต่อตัวก็ได้นะคะ

 

ขี้เกียจอ่านหนังสือสอบอ่า ขี้เกียจๆๆๆ ไปต่อฟิคดีกว่า ฮ่า.....